Kannada, Kannadiga, Kannadigaru, Karnataka,

Kannadigarella ondaagi Kannadavannu ulisona, kalisona and belesona

Language with love

Language with love

 

H.G. Srinivasa Prasad, who has been teaching Kannada to non- Kannadigas for the last 18 years, firmly believes that language can never be taught by force.

 

ONE OFTEN hears the complaint that non-Kannadigas living in Bangalore make no effort to learn Kannada. But the question can be turned on its head: Why doesn’t Bangalore teach the language of the land to those who come from outside the State? This phenomenon, after all, is peculiar to Bangalore. Non-Kannadigas in towns such as Mysore or Shimoga, one often finds, speak better Kannada than the native speakers themselves.

H.G. Srinivasa Prasad, who has been teaching Kannada to non-Kannadigas for the last 18 years, says: “The problem is that people in Bangalore start talking to a person in his language even before he makes an effort to speak our language. Non-Kannadigas are willing to learn Kannada, but we are not willing to teach them.” Mr. Prasad cites the example of one of his students, a research scholar from London, who came to Karnataka to do some fieldwork. “She desperately wanted to learn Kannada, but people insisted on speaking to her in English wherever she went.” Finally, she had to tell them: “Look here, I don’t know English. Please speak to me in Kannada.”

It is this language scene, characteristic of Bangalore, that makes a conscious effort at teaching Kannada necessary, feels Mr. Prasad. For the last 18 years, he has been conducting classes in “practical Kannada” to a spectrum of non-Kannadiga residents of Bangalore.

His students include doctors, nurses, software engineers, lawyers, teachers, and so on. Some of the classes conducted are sponsored by the Kannada Development Authority and the Department of Kannada and Culture. Mr. Prasad and a few of his like-minded friends have now come together to form Kannada Prasara Parishat, to propagate Kannada.

For Mr. Prasad, an employee of the Reserve Bank of India, teaching Kannada is both a way of expressing his love for the language and a break from the monotonous dealings with cash. While he was doing his masters degree in Kannada from Mysore university, his teacher and a well-known poet, Chennaveera Kanavi, had said: “Becoming a Kannada teacher is not the only way of serving the Kannada cause. You should go into different fields and create a Kannada atmosphere everywhere.”

Mr. Prasad learnt the special skill of teaching Kannada to non-Kannadiga adults at a course conducted by the Department of Kannada and Culture many years ago. Among the 30-odd people who attended the course, only Mr. Prasad and a couple of others actually took to teaching Kannada.

Mr. Prasad and his friends conduct two batches of Kannada classes (100 hours each) every year: From January to June and from July to December.

He also holds classes in industries and other establishments on request. (Those interested can call 3484449.) The teaching methodology adopted in these classes is very different from what language learning involves at the school level. “We are teaching adults who already know a language. So, learning here involves, at once, unlearning set notions about language and building on what they already know,” says Mr. Prasad.

The emphasis is primarily on the spoken language. “Grammar and script come later.”

The grouping of the letters of the alphabet is also very different from what one is taught at the school level: According to the similarity of shapes.

And English is a strict “No” in Mr. Prasad’s classes. “Teaching any language through translation is always counter-productive, specially when language structures as diverse as those of Kannada and English.”

Mr. Prasad adds that it is very important to hold the attention of the students by keeping the classes lively, since adults, unlike children in a conservative school, can always opt out of the class. “I use a lot of humour, often related to the blunders made by new learners.” This helps them open up and shed apprehensions about making mistakes. “It is important not to feel shy and self-conscious.”

Mr. Prasad firmly believes that a language can never be taught by force. “Anything that is imposed will not last.” He always makes it a point to tell his students: “You are my friend whether or not you learn Kannada.”

Considering that a person who cannot speak Kannada can manage perfectly well in Bangalore, why should one even make an effort to learn Kannada?

He quotes what the late poet, Su. Ram. Ekkundi, had said while inaugurating one of his Kannada courses: “Learning the language of the land is like saying `Thank you’ to your host when you go to someone’s house and accept his or her hospitality. It is one’s primary duty.”

His classes, he also hopes, will add their own mite in building a Kannada atmosphere and plenty of goodwill in the burgeoning metropolis of Bangalore.

 

 

 

BAGESHREE. S

http://www.hinduonnet.com/thehindu/mp/2002/03/11/stories/2002031100240200.htm

 

December 22, 2007 Posted by | Kannada Lessons, Learn Kannada | 9 Comments

Nadoja Shri . G. Narayana

Nadoja Shri . G. Narayana

Born in 1923 in Deshahalli, Maddur taluk, Mandya district, a school dropout joined Independence movement in his younger days, Shri G. Narayana, dedicated his life to the nation. The service rendered by him as mayor of Bangalore in 1964, President of Kannada Sahitya Parishath in 1969, President of Karnataka Press Academy in 1987, President of Kannada Development Authority in 1992 is unforgettable. Shri.G. Narayana has a captivating personality and capable of winning the hearts of one and all by his balanced views, strict discipline, and simplicity, matured thinking and restrained talk. Started a monthly magazine ‘VINODA’ in 1951 and has been a very capable editor for the last 55 years.

December 21, 2007 Posted by | Kannadigas | 2 Comments

Premaloka -nodamma hudugi -Premaloka1

Kannada – Premaloka
http://www.youtube.com/watch?v=xeFUNAG7ds4&feature=related

Premaloka- nodamma hudugi
http://www.youtube.com/watch?v=XppFbXFcMbE&feature=related

Premaloka1
http://www.youtube.com/watch?v=f78zmbQYL6c&feature=related

December 21, 2007 Posted by | Kannada on YoUTube, KANNADA Songs | Leave a comment

Kariya i love u-Duniya-Nodayya Kvate Lingave

Kariya i love u – Duniya
http://www.youtube.com/watch?v=07AUVqRO8Ak

Duniya – Saala Maadiyadru Thuppa Thinu
http://www.youtube.com/watch?v=ZIgalfwmXz0&feature=related

Nodayya Kvate Lingave DUNIYA
http://www.youtube.com/watch?v=vrLucix1Bqo&feature=related

Preethi Maye Husharu DUNIYA
http://www.youtube.com/watch?v=xyZ_HojsLs0&feature=related

December 21, 2007 Posted by | Kannada on YoUTube, KANNADA Songs | Leave a comment

MYSORE — THE CITY OF NITYOTSAVA

MYSORE — THE CITY OF NITYOTSAVA

Mysore is not only a city of lights. It is a Nityotsava city, a city where a number of festivals and festivities are celebrated all round the year. The crowning glory of them all is the Dasara festivity. It seems as though all others lead to this ‘mother of all festivities.’ A significant feature of these is the fact that people of all communities, irrespective of their social status, participated in them and shared the joys with others.

The year begins on a happy note of Sankranthi or Uttara-yana Punyakala, when the sun is supposed to turn around and begin his northward journey. Scholars may opine that the real Uttarayana begins on some other day. The common folk are not mindful of all those niceties. When there is a conflict between belief and truth, belief wins, whether it is right or wrong is unimportant.

Harvest season

Sankranthi is supposed to usher the people into the new year. The harvest season is just over. It is the beginning of bright sunshine. The people celeb-rate the festival at home, prepare special eatables and exc-hange them with one another.

All those who own cattle wash them, apply attractive colours to the horns and hoofs and feed them sumptuously. In the evening, when the sun is setting in the west with bright red eyes and multi-coloured feathers, a long line of fire is created before the Palace. The cattle are driven towards the fire and made to cross it. Thousands of people gather before the Palace to witness this bonfire. I don’t think anybody has taken photographs of this scene. If wide publicity is given to this celebration, it is possible to attract more crowds.

Rathasapthami

The next big occasion is Rathasapthami. The sun continues his northward journey on his golden chariot. Early in the morning the temple deities are beautifully dressed and decorated with flowers and ornaments and taken in processions on chariots. They all assemble along the road before the Palace and continue their journey. A joyous part of this celebration is that boys and girls install idols on small chariots and draw them in front of the Palace.

One may or may not believe in God. But we have the right to be happy and joyful. One who generates joy worships God thereby. Wise people indulge in this, says the Bhagavadgita. If there is God we should exist here! Needless to say that this also attracts huge crowds.

Kama festival

Kamadahana (Holi) is another occasion which the people observe in large numbers. In olden days young people would go from house to house heralding the arrival of Kama festival. Their rhythmic song was very pleasing: Kama has come. Bhima has to part with money. If you have no money, never mind. You may give us old things, mats, sieves, broom sticks and so on.

It is an occasion for cleaning the homes, by getting rid of old things. The young people thankfully collect these and also money, if you are blessed to give and carry the other things to big square or circle in the city. They fill them in an attractive way like a tower. In the evening they go in a procession along the main roads and gather round the pile of old things. A unique feature of this celebration in olden days was that both Hindus and Muslims were participating in the procession. They both were dressed like tigers and were dancing to the chorus of others surrounding them.

Bonfire

Finally, they would set fire to the pile of garbage and make a bonfire and dance round it, singing bawdy songs. They would sprinkle coloured water on one another. Kite-flying and Ganesha festival are also celebrated in the city in other places.

Mohurram was an occasion when Hindus would reciprocate the fine sentiments expressed by Muslims by participating in the Kama festival. They would act like tigers, side by side with Muslims, in the procession. Mysore is a city where Hindus and Muslims lived together amicably over the years.

Krishna Jayanthi literally announces the arrival of Dasara occurring just about a month before Navarathri, its celebration was veritably like a mini-Dasara. Krishna’s idol is taken out in a procession within the four walls of the Palace fort.

In good old days it was a dress-rehearsal of the Dasara procession. If Jumboo Savari is for a day, the Krishna procession is taken out daily in the evenings for about eight or ten days. If the Maharaja was the cynosure of all eyes in the Dasara procession, Krishna is here the hero. His boyhood leelas (adventures) like slaying Puthani, shattering the cart-demon or Shakabasura subduing the wild Kalinga snake, His pranks with Gopikas and so on.

While the Dasara procession is on a big scale, this is on a small scale, but more enchanting. The fairly long winding procession had also elep-hants, camels, Palace cow (quite a large number) and people dressed in colourful robes and dancing to the sweet tune of Nagaswara. A large number of dedicated devotees would follow the procession dancing and singing songs in praise of Lord Krishna and distributing milk to the assembled people. Lady employees of the Palace, and others, dressed as damsels of Gokula accompanied the procession adding glamour to devotion. The quiet bea-uty of the procession is a sight for Gods to see their own dear idol heading the procession.

Joy-ride

If an elephant were to roam in the streets today, children come out of their homes to eye it. In those days rows of elephants walking along the streets were a daily sight. Housewives were offering coconuts and jaggery to the elephants. The mahouts were kind enough to take them on to the back of the elephants so that they could have a joy-ride. The mahout would be pleased if a copper or two is offered to them.

In between these festivals and festivities, the Maharaja’s Vardhanti (birthday) would arrive. The Maharaja, dressed in attractive robes, with turban, would go in a procession rid-ing a horse, with modest pomp and pageantry. Navaratri dur-bar and procession as a finale to the festivities need not be described here. The University Convocation with the Maharaja presiding, proceeded and followed by a small proce-ssion, was another attraction. The car festival of Chamundi attracts huge crowds.

Deepavali, the festival of lights, is followed by long darkness. Andhakasura is the villain, who else can slay him, if not Parameswara? If these festivities could be spruced up and presented to bigger crowds, the glory of Mysore can be publicised.

- HSK

http://www.starofmysore.com/main.asp?type=specialnews&item=2871

December 21, 2007 Posted by | EKAVI MYSORE | Leave a comment

Hrudyada matu kelu – Ramesh aravind Sakshi shivanand

Hrudyada matu kelu – Ramesh aravind Sakshi shivanand
http://www.youtube.com/watch?v=7pTV3BgsUVE&feature=related

December 21, 2007 Posted by | Kannada on YoUTube, KANNADA Songs | Leave a comment

Aha bedurubombe – Gaalipata (Slideshow) – Exclusive!

Aha bedurubombe – Gaalipata (Slideshow) – Exclusive!
http://www.youtube.com/watch?v=QSxHbXCQrtA

December 21, 2007 Posted by | Kannada on YoUTube, KANNADA Songs | 1 Comment

GAALIPATA GAALIPATA GAALIPATA – Prasad Bang

ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ ಗಾ ಳಿಪಟ

ನನ್ನೈನನನೈ ನನ್ನೈನನನೈ ನನ್ನೈನನನೈನೈ ನನ್ನೈನನನೈ

ನನ್ನೈನನನೈ ನನ್ನೈನನನೈ ನನ್ನೈನನನೈನೈ ನನ್ನೈನನನೈ

ಆಕಾಶ ಇಷ್ಟೆ ಯಾಕಿದೆಯೊ ನನ್ನೈನನನೈ

ಈ ಭೂಮಿ ಕಷ್ಟ ಆಗಿದೆಯೊ ನನ್ನೈನನನೈ

ಹಂಚೋಣ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ ರಶೀತಿ

ಮುಗಿಲ್ಲನ್ನೆ ಮುದ್ದಾಡಿ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರ್‍ಒ ನಾವೆ

ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ

 

ಆಕಾಶ ಇಷ್ಟೆ ಯಾಕಿದೆಯೊ ನನ್ನೈನನನೈ ಊ ಊ ಊ ಊ

ಈ ಭೂಮಿ ಕಷ್ಟ ಆಗಿದೆಯೊ ನನ್ನೈನನನೈ

 

ಕನಸಿನ ನೋಟಿಗೆ ಚಿಲ್ಲರೆ ಬೇಕೆ ಒ ಒ ಒ ಒ

ನಗುವನ್ನು ಎಲ್ಲೊ ಮರೆತಿರು ಏಕೆ ಒ ಒ ಒ ಒ

ಬಿಸಿಲನ್ನು ಕದ್ದ ಚಂದ್ರನ ಚೂರು

ನಮ್ಮನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡುವರಾರು

ಹೊರಾಡಿದೆ ಈ ಭೂಪಟ

ಹಾರಾಡಿದೆ ನಮ್ಮ ಪಟ

 

ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ

ಗ ಗ ಗ ಗಾ ಗಾಳಿಪಟ

 

ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು ಬಾಳಿಗೆ ಉಂಟೆ ಒ ಒ ಒ ಒ

ಸ್ನೇಹಕ್ಕು ಕೂಡ ರೇಷನ್ ಬಂತೆ ಒ ಒ ಒ ಒ

ಸಂಭ್ರ್‍ಅಮಕಿಲ್ಲ ಸೀಸನ್ ಟಿಕೇಟು

ಏರಿಸಬೇಕು ನಮ್ಮ ರಿಬೇಟು

ಇದು ಪ್ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರಪಟ

ಈ ದೋಸ್ತಿಯೆ ನಮ್ಮ ಜಟ

 

ಗಾಳಿಪಟ ಗಾ ಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ

 

ಆಕಾಶ ಇಷ್ಟೆ ಯಾಕಿದೆಯೊ ನನ್ನೈನನನೈ

ಈ ಭೂಮಿ ಕಷ್ಟ ಆಗಿದೆಯೊ ನನ್ನೈನನನೈ

ಇಲ್ಲೇನೊ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಇನ್ನೇನೊ ಬೇಕಲ್ಲ

ನಕ್ಷತ್ರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟು ಹಾರೊ ನಾವೆ

ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ ಗಾಳಿಪಟ

ಗಾಳಿಪಟ

 

ಮಿಂಚಾಗಿ ನೀನು ಬರಲು ನಿಂತಲ್ಲಿಯೆ ಮಳೆಗಾಲ

ಬೆಚ್ಚಗೆ ನೀ ಜೊತೆಗಿರಲು ಕೂತಲ್ಲಿಯೆ ಚಳಿಗಾಲ

ವಿರಹದ ಬೇಗೆ ಸುಡಲು ಎದೆಯಲಿ ಬೇಸಿಗೆಕಾಲ

ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಉಳಿಗಾಲ

 

ಮಿಂಚಾಗಿ ನೀನು ಬರಲು ನಿಂತಲ್ಲಿಯೆ ಮಳೆಗಾಲ

ಬೆಚ್ಚಗೆ ನೀ ಜೊತೆಗಿರಲು ಕೂತಲ್ಲಿಯೆ ಚಳಿಗಾಲ

 

ನಾ ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ ಚಂದಾದಾರನು

ಚಂದಾ ಬಾಕಿ ನೀಡಲು ಬಂದೇ ಬರುವೆನು

ನಾ ನೇರ ಹೃದಯದಾ ವರದಿಗಾರನು

ನಿನ್ನ ಕಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೆ ಮಾತೆ ಮರೆವೆನು

ಕ್ಷಮಿಸು ನೀ ಕಿನ್ನರಿ ನುಡಿಸಲೆ ನಿನ್ನನು

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮೊದಲೆ ಚೂರು ಪಾಪಿ ನಾನು

 

ಮಿಂಚಾಗಿ ನೀನು ಬರಲು ನಿಂತಲ್ಲಿಯೆ ಮಳೆಗಾಲ

ಬೆಚ್ಚಗೆ ನೀ ಜೊತೆಗಿರಲು ಕೂತಲ್ಲಿಯೆ ಚಳಿಗಾಲ

 

ನಿನ್ನ ಮನದ ಕವಿತೆ ಸಾಲ ಪಡೆವ ನಾನು ಸಾಲಗಾರ

ಕಣ್ಣ ತೆರೆದು ದೋಚಿಕೊಂಡ ನಾ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಪಾಲುದಾರ

ನನ್ನ ಈ ವೇದನೆ ನಿನಗೆ ನಾ ನೀಡೆನು

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮೊದಲೆ ಚೂರು ಕಳ್ಳ ನಾನು

 

ಮಿಂಚಾಗಿ ನೀನು ಬರಲು ನಿಂತಲ್ಲಿಯೆ ಮಳೆಗಾಲ

ಬೆಚ್ಚಗೆ ನೀ ಜೊತೆಗಿರಲು ಕೂತಲ್ಲಿಯೆ ಚಳಿಗಾಲ

ವಿರಹದ ಬೇಗೆ ಸುಡಲು ಎದೆಯಲಿ ಬೇಸಿಗೆಕಾಲ

ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಉಳಿಗಾಲ

 

ಆಹಾ ಈ ಬೆದರು ಬೊಂಬೆಗೆ ಜೀವ ಬಂದಿರುವ ಹಾಗಿದೆ

ಹೆ ಹೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಲಿ ಹುಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ

ನೆನಪಿನ ಜಾತ್ರೆಯಲಿ ಅಲಿದು ನಾ ಕನಸಿನ ಕನ್ನಡಿಯ ಕೊಳ್ಳಲೆ

ನಿನ್ನಯ ದಾರಿಯಲಿ ಅಂದಿನ ಹೃದಯದ ಅಂಗಡಿಯ ತೆರೆಯಲೆ

 

ಆಹಾ ಈ ಬೆದರು ಬೊಂಬೆಗೆ ಜೀವ ಬಂದಿರುವ ಹಾಗಿದೆ

ಹೆ ಹೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಲಿ ಹುಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ

 

ಕೆನ್ನೆಯ ಗುಳಿಯೆ ನಿನ್ನ ಕೀರುತಿಯೆ

ಮುಂಗೋಪ ಏನು ನಿನ್ನ ಮೂಗುತಿಯೆ

ಸೂರ್ಯದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೀಸೆಯ ಬರೆಯುವೆಯ

ಚಂದ್ರನ ಕರೆದಿಲ್ಲಿ ದೋಸೆಯ ತಿನಿಸುವೆಯ

ಹುಟ್ಟೊ ದಿಲ್ಲಿನಲಿ ಮನಸ ತಲುಪೆವೆಯ

ಒ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುವೆ ದಾರಿ ತಿಳಿಸುವೆಯ

 

ಆಹಾ ಈ ಬೆದರು ಬೊಂಬೆಗೆ ಜೀವ ಬಂದಿರುವ ಹಾಗಿದೆ

ಹೆ ಹೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಲಿ ಹುಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ

 

ಪ್ರೀತೀಗೆ ಯಾಕೆ ಈ ಉಪವಾಸ

ಯಾತಕ್ಕು ಇರಲಿ ನಿನ್ನ ಸಹವಾಸ

ಅಂಚೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹೃದಯವ ಹಾಕಿರುವೆ

ನೆನಪಿನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ನಿನ್ನನ್ನೆ ನೂಕಿರುವೆ

ನಂಬಿ ಕೆಟ್ಟಿರುವೆ ಏನು ಪರಿಹಾರ

ನಿನಗೆ ಕಟ್ಟಿರುವೆ ಮನದ ಗಡಿಯಾರ

 

ಆಹಾ ಈ ಬೆದರು ಬೊಂಬೆಗೆ ಜೀವ ಬಂದಿರುವ ಹಾಗಿದೆ

ಹೆ ಹೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಲಿ ಹುಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ

ನೆನಪಿನ ಜಾತ್ರೆಯಲಿ ಅಲಿದು ನಾ ಕನಸಿನ ಕನ್ನಡಿಯ ಕೊಳ್ಳಲೆ

ನಿನ್ನಯ ದಾರಿಯಲಿ ಅಂದಿನ ಹೃದಯದ ಅಂಗಡಿಯ ತೆರೆಯಲೆ

 

 

ಕವಿತೆ ಕವಿತೆ ನೀನೇಕೆ ಪದಗಳಲಿ ಕುಳಿತೆ

ಕವಿತೆ ಕವಿತೆ ನೀನೇಕೆ ರಾಗದಲಿ ಬೆರೆತೆ

ನನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳ ಸಂತೆ

ಓ ಒಲವೆ ನೀ ತಂದ ಹಾಡಿಗೆ ನಾ ಸೋತೆ

 

ಕವಿತೆ ಕವಿತೆ ನೀನೇಕೆ ಪದಗಳಲಿ ಕುಳಿತೆ

ಕವಿತೆ ಕವಿತೆ ನೀನೇಕೆ ರಾಗದಲಿ ಬೆರೆತೆ

 

ಅವಳು ಬರಲು ಮನದಲ್ಲಿ ಪದಗಳದೆ ಚಿಲುಮೆ

ಮನದ ಕಡಳ ದಡದಾಟೊ ಅಲೆಗಳಲು ನಲುಮೆ

ಹೊಮ್ಮುತಿದೆ ರಾಗದಲಿ ಸ್ವರಮೀರೊ ತಿಮಿರು

ಚಿಮ್ಮುತಿದೆ ಸುಳ್ಳಾಡುವ ಕವಿಯಾಡೊ ಪೊಗರು

 

ಅವಳು ಬರಲು ಮನದಲ್ಲಿ ಪದಗಳದೆ ಚಿಲುಮೆ

ಮನದ ಕಡಳ ದಡದಾಟೊ ಅಲೆಗಳಲು ನಲುಮೆ

 

ಮುಗಿಲ ಹೆಗಲ ಮೇಲೇರಿ ತೇಲುತಿದೆ ಹೃದಯ

ಮಡಿಲ ಹುಡುಕಿ ಎದೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂತೊ ಪ್ರಣಯ

ಉನ್ಮಾದ ತಾನಾಗಿ ಹಾಡಾಗೊ ಸಮಯ

ಏಕಾಂತ ಘಲ್ಲನ್ನು ಮಾಡುವುದೊ ಹೃದಯ

ಮುಗಿಲ ಹೆಗಲ ಮೇಲೇರಿ ತೇಲುತಿದೆ ಹೃದಯ

ಮಡಿಲ ಹುಡುಕಿ ಎದೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂತೊ ಪ್ರಣಯ

 

ಒಂದೆ ಸಮನೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಪಿಸುಗುಡುವ ತೀರದ ಮೌನ

ತುಂಬಿ ತುಳುಕೊ ಕಂಗಳಲಿ ಕರಗುತಿದೆ ಕನಸಿನ ಬಣ್ಣ

ಎದೆಯ ಜೋಪಡಿಯ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಡದೆ ಕೊಲುತಿದೆ ಒಲವು

ಮನದ ಕಾರ್ಮುಗಿಲಿನ ತುದಿಗೆ ಮಳೆಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ನೋವು

ಕೊನೆಯಿರದ ಏಕಾಂತವೆ ಒಲವೆ

 

ಒಂದೆ ಸಮನೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಪಿಸುಗುಡುವ ತೀರದ ಮೌನ

ತುಂಬಿ ತುಳುಕೊ ಕಂಗಳಲಿ ಕರಗುತಿದೆ ಕನಸಿನ ಬಣ್ಣ

 

ಜೀವಾ ಕಳೆವಾಮೃತಕೆ ಒಲವೆಂದು ಹೆಸರಿಡಬಹುದೆ

ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸೊ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದೆನ್ನಬಹುದೆ

ಹೊಂಗನಸ ಚಾದರದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ

ಯಾತನೆಗೆ ಮುಗುಳ್ನಗು ಬರಲು ಕಣ್ಣ ಹನಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಳಗೆ

ಅವಳನ್ನೆ ಜಪಿಸುವುದೆ ಒಲವೆ

 

ಜೀವಾ ಕಳೆವಾಮೃತಕೆ ಒಲವೆಂದು ಹೆಸರಿಡಬಹುದೆ

ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸೊ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದೆನ್ನಬಹುದೆ

 

ನಾಲ್ಕು ಪದದಾ ಗೀತೆಯಲಿ ಮಿಡಿತಗಳ ಬಣ್ಣಿಸಬಹುದೆ

ಮೂರು ಸ್ವರದ ಹಾಡಿನಲಿ ಹೃದಯವನು ಹರಿಬಿಡಬಹುದೆ

ಉಕ್ಕಿಬರುವ ಕಂಠದಲಿ ನರಳುತಿದೆ ನಲುಮೆಯ ಗಾನ

ಬಿಕ್ಕಳಿಸುವ ಎದೆಯೊಳಗೆ ನಗುತಲಿದೆ ಮಡಿದ ಕವನ

ಒಂಟಿತನದ ಗುರುವೆ ಒಲವೆ

ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ

ಮಧುರ ಪ್ರೇಮದ ಮೊದಲ ತಲ್ಲಣ

ಧನ್ಯ ಆಲಿಂಗನ

 

ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ

ಮಧುರ ಪ್ರೇಮದ ಮೊದಲ ತಲ್ಲಣ

ಧನ್ಯ ಆಲಿಂಗನ

ತಾಕಿಟ ತರಿಕಿಟ ಎನ್ನುತಿದೆ ಈ ಹೃದಯ ಮೃದುಂಗ

ಸುಂದರ ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲಿ ಪ್ರೇಮ ತರಂಗ

ಈ ಕಣ್ಣಿನ ಕವನ ಓದೊ ಓ ಹುಡುಗ

 

ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ

ಮಧುರ ಪ್ರೇಮದ ಮೊದಲ ತಲ್ಲಣ

ಧನ್ಯ ಆಲಿಂಗನ

ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಎನೊ ಕಂಪನ ಏನೀ ರೋಮಾಂಚನ

 

ಮಾತೊಂದ ಕೇಳುನೀ ಆಲಿಸಿ

ಹಾಡೊಂದ ಹೇಳುನಿ ಹರಸಿ

ಹಾಡದಿರೊ ಹಾಡದಿರೊ

ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ

 

ಪ್ರೇಮದ ಸರಿಗಮ ಸ್ವರ ತಾಳದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ

ಆಡುತ ತೆಲಾಡುತ ಜ್ವರವೇರಿಸು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ

ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ರಾಜ ರಾಣಿ ನೂರು ಮಕ್ಕಳ ಹೆತ್ತ ಕಥೆಗೆ

ದುಂಡು ಮುಖದ ರಾಜಕುಮಾರ ಕೋಟೆ ದಾಟಿ ಬಂದ ಕಥೆಗೆ

ನಾಯಕ ನೀನೇ ಆ ಚಂದಮಾಮ ಕಥೆಗೆ ನಾಯಕಿ ನಾ

 

ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ

ಮಧುರ ಪ್ರೇಮದ ಮೊದಲ ತಲ್ಲಣ

ಧನ್ಯ ಆಲಿಂಗನ

ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಎನೊ ಕಂಪನ ಏನೀ ರೋಮಾಂಚನ

 

ಸುಮ್ಮನೆ ತಿಳಿ ತಿಳಿ ನಾನಾಡದ ಪದಗಳನು

ಸೋಲುವೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಮನದಲೆ ನಾನು

ನಿದ್ದೆ ಬರದ ಕಣ್ಣಾ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾ ಮುಗಿವೆ ಚುಂಬಿಸು ನೀ

ನಾನೆ ನಾಚಿ ನಡುಗೊ ವೇಳೆ ಮಲ್ಲೆ ಹೂವ ಮುಡಿಸೊ ಒಮ್ಮೆ

ನಾನು ಭೂಮಿ ಆವರಿಸು ಸುರಿವ ಮಳೆಯಂತೆ ನನ್ನ

 

ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ ನಧೀಮ್ ಧೀಮ್ ತನ

ಮಧುರ ಪ್ರೇಮದ ಮೊದಲ ತಲ್ಲಣ

ಧನ್ಯ ಆಲಿಂಗನ

ತಾಕಿಟ ತರಿಕಿಟ ಎನ್ನುತಿದೆ ಈ ಹೃದಯ ಮೃದುಂಗ

ಸುಂದರ ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲಿ ಪ್ರೇಮ ತರಂಗ

ಈ ಕಣ್ಣಿನ ಕವನ ಓದೊ ಓ ಹುಡುಗ

 

Sent by:  “prasad bang” <prsdbang@yahoo.com>

December 21, 2007 Posted by | KANNADA Songs | Leave a comment

ಜಾತಿ

images7.jpg

ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ
ಮುಂದೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇದು ಒಂದು


ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಒಗಟು
ಒಂದು ಎರಡು ನಾಲ್ಕು
ನೂರು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ
ಒಂದೊಂದೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ

ಆದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೇ
ಒಂದೊಂದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವಗಳ ಅಂತರ
ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷ- ರೋಷ ನಿರಂತರ
ಏಕೆ ಈ ವೈಪರೀತ್ಯ ಈ ಭೇದ

ಎಂದು ಇದಕ್ಕೆ ಕೊನೆ
ಎಂತು ಇದಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ?ಬಹುದು ವಿರಕ್ತಿ?
ಇದೊಂದು ಜಾಡ್ಯ
ಔಷಧಿ ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ ಉಲ್ಬಣ ಗೊಳ್ಳುವ ಅಂಟುಜಾಡ್ಯ

ಭೀಕರ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಹರಡುವುದು ಸರಾಗ
ಇದು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ
ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಓತಿ

ರೆಂಬೆಯಿಂದ ರೆಂಬೆಗೆ ಮರದಿಂದ ಮರಕ್ಕೆ
ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಕೆಳಗಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ
ಹಾರುವ ಕೋತಿ
ಎಂದಿಗೂ ಇದು ತನ್ನ ಹುಟ್ಟುಗುಣ ಬಿಡದು

ಬೀಜ ಒಂದೆ ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಹಲವು
ಪರಿಮಳ ದುರ್ವಾಸನೆ ಸಿಹಿ- ಕಹಿ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿ ಭಯ ಭೀತಿ
ಕೆಲವರ ಬಾಳಿಗೆ ಪೂರಕ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ

ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಮಾರಕ ಗಲಭೆಗೆ ಪ್ರೇರಕ
ನಾಯಿ ನಾಯನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ಕವಿ ಕವಿಯನ್ನು ಕಂಡಂತೆ
ಒಂದಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಎಣ್ಣೆ ಸೀಗೆ
ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿ ಬೂದು ಕೆಂಪು

ಎಷ್ಟೊಂದು ವರ್ಣ ವೈವಿಧ್ಯ
ಆದರೂ ಎಲ್ಲರ ಮೈಯ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣ ಒಂದೆ ಕೆಂಪು
ಒಂದು ಎರಡು ನಾಲ್ಕು ನೂರಾರು ಮತ್ತೆ ಸಾವಿರಾರು
ಏಕತ್ವದಿಂದ ಬಹುತ್ವ ಎಲ್ಲ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರ

                                                                         ಡಾ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭಟ್

December 21, 2007 Posted by | EKAVI Group | Leave a comment

Pata pata haaro gaalipata-Aptha mithra

Pata pata haaro gaalipata – Aptha mithra

http://www.youtube.com/watch?v=4EGGv9mRWOE&feature=related

December 21, 2007 Posted by | KANNADA On Line, KANNADA Songs | Leave a comment

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 124 other followers